1. Rol van de advocaat of notaris

·         Problemen in de sfeer van het familierecht grijpen de betrokkenen bijzonder sterk aan. Het is een levensgroot misverstand te denken dat u uw advocaat of notaris  pas moet raadplegen als het allemaal uit de hand loopt en er moet gevochten worden. Als u echtelijke moeilijkheden kent, hebt u een probleem en dat moet opgelost worden.De advocaat of notaris is het best geplaatst om u advies te geven omdat hij de enige is die ervaring heeft met alle oplossingen en die desnoods kan optreden in alle procedures. Hij zal u dus nooit adviseren ten koste van alles een bepaalde procedure te voeren gezien hij u evengoed kan bijstaan in alle andere. Wat kan uw advocaat of notaris voor u doen?

2. Advies

·         De beslissing die u eventueel zult nemen zal ingrijpende gevolgen hebben. Uw advocaat of notaris kan afstand nemen en op lange termijn denken. Hij zal u helpen te beslissen. Naar een advocaat of notaris stappen houdt niet in dat er onmiddellijk een procedure wordt gestart of een oorlog ontketent. Een advocaat of notaris luistert en is gebonden door het beroepsgeheim. De deontologische overheid ziet daar zeer streng op toe.

·        Hij zal u algemene en concrete adviezen geven. Hij zal u helpen een keuze te maken tussen de diverse mogelijkheden die hierna beschreven worden.

·         Elke advocaat of notaris zal eerst pogen een minnelijke oplossing te zoeken voor uw probleem.

·         Met uw toestemming kan hij ook uw partner uitnodigen voor een gesprek. Hij kan dan uw advocaat of notaris blijven maar toch een evenwichtige oplossing zoeken.

·         U kunt ook aansturen op scheidingsbemiddeling. Sommige advocaten of notarissen zijn daartoe speciaal opgeleid en dat houdt in dat zij bemiddelen tussen de twee partners zonder partij te kiezen. Mislukt de bemiddeling dan dienen zij zich terug te trekken. Er wordt daar vooraf een overeenkomst van gemaakt.

·         U kunt ook een verzoekschrift van verzoening richten aan de rechtbank, hier kunt u een voorbeeld downloaden

Voordat U naar een advocaat of notaris stapt kunt u uiteraard ook bij vzw SBO terecht voor een eerste advies.

Men kan ook een contract afsluiten met zijn advocaat, een voorbeeld hiervan kan men hier downloaden

(www.vredegerecht.be)

1. Gewone verzoeningsprocedure.

Het is altijd mogelijk uw partner gewoon in verzoening te laten oproepen zonder dat u speciale maatregelen vraagt maar eerder om een gesprek los te weken. Ook uw advocaat kan u daarbij bijstaan. De ervaring leert dat als men alleen verschijnt men soms, overmand door de emoties, verklaringen of toezeggingen doet waarvan men later spijt heeft.

2. Verzoekschrift op grond van art. 221 B.W.

De bedoeling is eigenlijk het gezin te laten bestaan maar een financiële regeling te treffen. Dergelijke procedure kan gevoerd worden door de echtgenoot die nog samenwoont maar oordeelt dat de andere onvoldoende financieel bijdraagt in de kosten van het huishouden. Wanneer één der echtgenoten door de andere is verlaten en hij geen schuld draagt aan het uiteengaan van partijen kan hij een blijvende financiële bijdrage vorderen. Soms wordt er voor deze procedure gekozen wanneer men geen echtscheiding wil en men ook geen maatregelen wil die beperkt zijn in de tijd. De regeling is delicaat maar uw advocaat zal u meedelen of u van deze procedure kunt genieten of niet.

3. Verzoekschrift op grond van art. 223 B.W.

De Vrederechter kan maatregelen treffen zowel als één der partners in de fout gaat als wanneer hij vaststelt dat de verstandhouding ernstig is verstoord. Deze procedure is zeer nuttig bij echte crisissituaties. Aan de ene kant bekomt men normaal zeer snel voorlopige maatregelen zoals afzonderlijke woonst, regeling van het ouderlijk gezag, recht op contact enz. Er wordt ook een bedenktijd gelaten zodat u het nemen van definitieve beslissingen even kunt uitstellen. Dat laat partijen toe zich te bezinnen of de breuk wel definitief moet zijn en zelfs als dat wel het geval is worden er voorlopige maatregelen getroffen die partijen toelaten rustig te onderhandelen om hopelijk tot een echtscheiding bij onderlinge toestemming te geraken.

ECHTELIJKE MOEILIJKHEDEN (2) –vredegerecht

Bij ernstige echtelijke moeilijkheden is het aangewezen voor alle partijen (beide echtgenoten, en zeker de kinderen), dat beide partijen blijven open staan voor een duidelijk gesprek. Is dit niet mogelijk, raadpleeg een gezins- of relatietherapeut of neem contact op met vzw SBO

Faalt elke poging tot verzoening, staan er wettelijk voor de echtgenoten vier mogelijkheden open :

·         echtscheiding op grond van feitelijke scheiding van meer dan twee jaar;

·         echtscheiding op bepaalde gronden (ernstige tekortkomingen van een der echtgenoten);

·         echtscheiding door onderlinge toestemming;

·         geen echtscheiding, maar toch dringende en voorlopige maatregelen van de vrederechter (zie hierna).

Dringende en voorlopige maatregelen (art. 221-223 Burgerlijk Wetboek)

Bij relatiestoornissen tussen echtgenoten (sinds 01.01.2000 ook tussen wettelijk samenwonenden) kan de heer Vrederechter dringende en voorlopige maatregelen bevelen.
De vrederechter kan uitspraak doen over :

·         afzonderlijke woonst;

·         wie er verder de echtelijke woonst zal betrekken;

·         ouderlijk gezag over de kinderen (vroeger : hoederecht);

·         omgangsrecht met de kinderen (vroeger : bezoekrecht);

·         onderhoudsgeld partner;

·         onderhoudsgeld voor de kinderen;

·         aan wie de kinderbijslag dient te worden gestort...

·         wie er verder de afbetalingen zal doen (huis, wagen, ...)

·         wie er gebruik kan maken van bepaalde gemeenschappelijke goederen (auto, TV, PC, ...)

·         meestal wordt ook beslist dat geen van de echtgenoten de gemeenschappelijke goederen mag verkopen of wegdoen.

Deze maatregelen worden meestal beperkt in tijd, met het oog op mogelijke verzoening of een definitieve echtscheiding.

U kan voor deze procedure beroep doen op een advocaat, of U kan desnoods zelf Uw verzoekschrift ter griffie neerleggen.
Een verzoekschrift is een soort brief waarin U zeker moet vermelden :

·         namen, woon- en/of verblijfplaatsen

·         kinderen, geboortedata

·         problemen in het kort

·         de door U gevraagde maatregelen (afzonderlijke woonst, persoonlijk onderhoudsgeld, onderhoudsgeld kinderen, ouderlijk gezag over de kinderen, ...)

·         mogelijke oplossingen

·         onderaan niet vergeten : plaats, datum en handtekening

Uw verzoekschrift legt U best zelf neer ter griffie van het vredegerecht van Uw kanton. Bij het verzoek voegt U bij :
- Rolrecht : 35,- euro ter griffie te betalen.
- Attest van woonst van de tegenpartij (te verkrijgen op dienst bevolking van Uw gemeente, kost : +- 8,- euro).

Beide echtgenoten worden opgeroepen met een gerechtsbrief uitgaande van het Vredegerecht, copie van het verzoekschrift wordt meegestuurd. Partijen dienen samen te verschijnen voor de Vrederechter, al dan niet bijgestaan door een raadsman (advocaat). Maatregelen m.b.t. de kinderen

De vrederechter is bevoegd om bij een feitelijke scheiding maatregelen te nemen m.b.t. alle kinderen van het gezin, met inbegrip van niet gemeenschappelijke kinderen die als volwaardig lid van het gezin opgenomen worden. De wetgeving m.b.t. het ouderlijk gezag is gewijzigd vanaf 1995. Beide ouders blijven het ouderlijk gezag t.a.v. hun minderjarige kinderen gezamenlijk uitoefenen, ook al wordt er een uitspraak gedaan van hoederecht en bezoekrecht.

Bij een feitelijke scheiding moet er een beslissing worden genomen over de woonplaats van de kinderen en wanneer zij bij welke ouder verblijven.
Een verblijfsregeling kan een fifty-fifty (co-ouderschap) regeling zijn (bijvoorbeeld een week bij de moeder en een week bij de vader), ofwel een bestendig verblijf bij één van de ouders met onderbreking van bepaalde perioden dat het kind naar de andere ouder gaat.
Wanneer deze gezamenlijke uitoefening van het ouderlijk gezag onmogelijk lijkt, kan de rechter bevelen dat één ouder het ouderlijk gezag uitoefent. Eventueel blijft de instemming van de andere ouder voor bepaalde grote beslissingen wel vereist (taal- of godsdienstkeuze). De andere ouder heeft ook recht op informatie van de school of van de ouder die het ouderlijk gezag uitvoert.

De rechter legt dan aan de ouder die de kinderen het minst bij zich heeft en dus het minst bijdraagt in natura, de betaling van een onderhoudsbijdrage voor de kinderen op. Hierbij wordt gekeken naar de noden van het kind, afhankelijk van de leeftijd, milieu, studies, gezondheid, ... Het kan zijn dat bij een fifty-fifty regeling één ouder toch onderhoudsgeld geeft omdat de andere ouder bijvoorbeeld alle kleding koopt en schoolkosten betaalt. Meestal zal de rechter bevelen dat de onderhoudsbijdrage zal worden aangepast met een index (index der consumptieprijzen).

1. Echtscheiding door onderlinge toestemming (EOT).

Deze procedure is mogelijk op voorwaarde dat u minimum 20 jaar oud bent en al twee jaar gehuwd. U dient ook voorafgaandelijk aan de procedure een volledig akkoord te bereiken zowel omtrent de familiale als de vermogensrechtelijke gevolgen van de echtscheiding. Elke advocaat zal met u onderzoeken of een echtscheiding bij onderlinge toestemming mogelijk is. Hierboven is reeds gezegd dat advocaten niet in de eerste plaats vechters zijn maar altijd zoeken naar oplossingen. In tegenstelling met wat het publiek dus soms denkt houdt de tussenkomst van een advocaat niet in dat men moeilijk tot een overeenkomst komt. Hierna wordt uiteengezet waarom het tegenovergestelde precies waar is. Uw advocaat kan de onderhandelingen leiden of u bijstaan bij die onderhandelingen wanneer bvb. de andere partner eveneens beroep wenst te doen op een eigen raadsman. Wordt er een akkoord bereikt dan stelt uw advocaat het akkoord op schrift, legt het neer voor de rechtbank met een door hem ondertekend verzoekschrift. De Procedure duurt maximum 5 maand en wordt door uw advocaat in goede banen geleid. U dient zelf tweemaal te verschijnen enkel om uw wil te bevestigen uit de echt te scheiden. De rechtbank mag niet peilen naar de oorzaken van de scheiding maar controleert enkel of het akkoord volledig is en ziet ook na of het belang van de eventuele kinderen niet is geschaad. Het grote voordeel van de tussenkomst van een advocaat is dat deze, omdat hij vaak tussenkomt in procedures op grond van feiten, precies weet hoe de rechtspraak evolueert en aan de hand van de rechtspraak kan oordelen of de voorstellen die ter tafel liggen evenwichtig en redelijk zijn. Aan de hand van die rechtspraak zal hij een onwillige tegenpartij kunnen overtuigen om toegevingen te doen. De beste overeenkomst is vaak diegene die benadert wat er na een procedure op feiten zou uitgesproken worden. Behoudens als hij als scheidingsbemiddelaar is opgetreden, kan uw advocaat u blijven bijstaan indien er geen redelijk vergelijk gevonden wordt en er dus een procedure op grond van feiten moet gevoerd worden. De dreiging dit te doen is vaak voldoende om onredelijke tegenpartijen toch tot een akkoord te bewegen.

2. Echtscheiding op grond van feiten.

Bij deze procedure roept de ene partij de fout in van de andere, wat overspel, gewelddaden, mishandelingen en grove beledigingen kan zijn. Uw advocaat adviseert u best welke feiten in uw geval kunnen weerhouden worden en zal u helpen zowel bij het opstellen ervan als het verzamelen van bewijzen. Hij kan u gedurende de ganse procedure vertegenwoordigen en u hoeft niet persoonlijk te verschijnen. De duur van de procedure is zeer uiteenlopend en vooral afhankelijk van de manier waarop u de ingeroepen feiten zult moeten bewijzen. Het loont minstens de moeite om vluchtig na te gaan of een echtscheiding op grond van feiten in uw geval mogelijk zou zijn. De hierboven besproken echtscheiding bij onderlinge toestemming vereist een voorafgaandelijk volledig akkoord en de wetenschap of u de echtscheiding op grond van feiten al of niet zou kunnen krijgen, kan bepalend zijn voor de aard van de toegevingen die moeten gedaan worden. Gedurende de ganse procedure kan de Voorzitter bij bevelschrift in kortgeding voorlopige maatregelen treffen die, wat de toestand van de kinderen betreft, ook na de echtscheiding blijven voortduren. Ook tijdens een procedure op grond van feiten kan nog steeds overgestapt worden op een onderlinge toestemming. Vaak is die procedure niet mogelijk omdat er geen voorafgaandelijk akkoord bereikt wordt omtrent voorlopige maatregelen. Wanneer die maatregelen dan zijn vastgesteld bij bevelschrift kan er soms overgestapt worden op een onderlinge toestemming zodat een soms vervelende bewijsvoering wordt vermeden. Belangrijk is ook dat wanneer de echtscheiding wordt uitgesproken op grond van feiten en in het uitsluitend nadeel van één van de echtgenoten de andere kan veroordeeld worden tot een persoonlijk onderhoudsgeld ook na echtscheiding. Ook tijdens de echtscheiding kan dat maar dan wordt dat geregeld in het kader van de voorlopige maatregelen die ook de afzonderlijke woonst, het storingsverbod, het ouderlijk gezag, het recht op contact, het voorlopig gebruik van de goederen enz. regelt.

3. Echtscheiding door twee jaar feitelijke scheiding.

Sinds de wet van 16 april 2000 kan de echtscheiding aangevraagd worden op basis van de duurzame ontwrichting van het huwelijk die blijkt uit een ononderbroken feitelijke scheiding van minstens twee jaar. Het is niet zo dat men dan automatisch gescheiden is. Men moet wel uitdrukkelijk die procedure voeren op basis van de duurzame ontwrichting die praktisch altijd aangenomen wordt op voorwaarde dat men bewijst dat men twee jaar feitelijk gescheiden leeft (vroeger 5 jaar). Deze procedure verloopt normaal snel en met beperkte kosten. Ze kan ook zeer gevaarlijk zijn omdat een omkeerbaar vermoeden bestaat dat wie de echtscheiding vordert gesteund op de feitelijke scheiding ook de schuldige echtgenoot is. Uw advocaat zal u concreet adviseren of die procedure voor u geschikt is en vrij van gevaar.

De dienstverleners waar je een beroep kan op doen bij een scheiding of n.a.v. familiale problemen zijn nl. een advocaat, een notaris én een bemiddelaar in familiezaken en dit afhankelijk van de wijze waarop je het probleem wenst aan te pakken.

Als het niet lukt om onderling – zonder hulp van een derde - tot een oplossing te komen, zijn er 2 verschillende wegen waaruit men kan kiezen om conflicten op te lossen:

- eerste weg : de partijen schakelen hulp in om te onderhandelen, maar beslissen zelf

- tweede weg : de partijen laten een derde beslissen

Als de betrokkenen kiezen voor de eerste weg “de partijen schakelen hulp in om te onderhandelen, maar beslissen zelf” hebben ze opnieuw 2 mogelijke trajecten die ze kunnen volgen:

- Traject A : anderen onderhandelen. De partijen beslissen zelf.

- Traject B : de partijen onderhandelen zelf. De partijen beslissen zelf.

Als de betrokkenen kiezen voor de tweede weg “de partijen laten een derde beslissen” hebben ze opnieuw 2 mogelijke trajecten

- Traject C : Twee advocaten pleiten. Een rechter beslist.

- Traject D : De partijen pleiten zelf. Een rechter beslist.

De deskundige die bij het traject betrokken is, hangt af van het gekozen traject.

Bij traject A (anderen onderhandelen, maar de partijen beslissen zelf) zijn 2 advocaten betrokken of een notaris. Als men advocaten in dienst neemt, zal é én van de advocaten als eerste aan de andere advocaat voorstellen om te onderhandelen. Elke advocaat moet partij trekken voor zijn cliënt. Elke advocaat wil dat zijn cliënt zoveel mogelijk winst uit de onderhandelingen haalt. Wanneer de twee advocaten een voorstel tot overeenkomst vinden, vraagt elke advocaat aan zijn cliënt of hij met het voorstel akkoord gaat. De partijen nemen zelf een beslissing.

Als de partijen in traject A een notaris in dienst nemen, treedt deze notaris op als juridisch raadsman van beide partijen. De notaris bekijkt dan het voorgelegde probleem louter juridisch maar in alle onpartijdigheid. Hij zal dan zijn oordeel daarover aan partijen geven en partijen in een bepaalde zin adviseren. In feite treedt de notaris dan op als een soort rechter die in onderling akkoord door partijen wordt aangesteld.

Bij traject B (de partijen onderhandelen zelf en beslissen zelf) kunnen ze zich laten bijstaan door een bemiddelaar. E en bemiddelaar helpt de betrokkenen om efficiënt en gelijkwaardig te onderhandelen. De bemiddelaar informeert de betrokkenen over alle mogelijkheden en helpt hen om een beslissing te nemen die rekening houdt met de bekommernissen en de wensen van alle betrokkenen. Ook de haalbaarheid van voorstellen en de mogelijke implicaties in de toekomst worden verkend.

Bij traject C (twee advocaten pleiten en de rechter beslist) worden de partijen bijgestaan door 2 advocaten en is er een rechter bij betrokken. Eén van de advocaten zal als eerste een gerechtelijke procedure starten waarbij hij de tegenpartij aanvalt. De andere advocaat zal zijn cliënt verdedigen en ook de tegenpartij aanvallen. De advocaten maken een pleidooi. De rechter leest de pleidooien van de 2 advocaten en de rechter neemt een beslissing. In dit traject geven de partijen zowel het pleiten als de beslissing uit handen.

Bij traject D (de partijen pleiten zelf en de rechter beslist) is er een rechter bij betrokken. De partijen nemen geen advocaat in dienst, ze proberen elk zelf de rechter te overtuigen van hun gelijk en de rechter neemt een beslissing. In dit traject start één van hen een gerechtelijke procedure en pleiten ze zelf. De rechter luistert naar hun pleidooien waarbij ze de ander beschuldigen en de rechter neemt vervolgens een beslissing. In dit traject nemen de partijen m.a.w. het pleiten in eigen handen, maar geven ze het beslissen uit handen.

Als mensen beroep wensen te doen op een bemiddelaar dan hebben ze de keuze uit verschillende soorten bemiddelaars. Er zijn advocaten, notarissen, maatschappelijk werkers, psychologen, psychotherapeuten, orthopedagogen, ... die zich bijschoolden tot bemiddelaar. Via één van de volgende websites kan je adressen vinden van de verschillende soorten bemiddelaars:

www.juridat.be/bemiddeling

www.bemiddelingvzw.be

www.caw.be

Zoek je een advocaat (al of niet geschoold tot bemiddelaar) surf dan naar www.advocaat.be

Zoek je een notaris (al of niet geschoold tot bemiddelaar) surf dan naar www.notaris.be

Men zal steeds de bekomen overeenkomst moeten laten bekrachtigen via de rechtbank.

Men Kan hier ook de brochure bemiddeling van Justitie lezen

Als u Belg bent, worden alle veranderingen in uw burgerlijke staat geregeld door het Belgisch recht. Ook als u in het buitenland verblijft zal het Belgisch recht toegepast worden.

Als u in het buitenland woont, is het van het grootste belang dat u wijzigingen in uw burgerlijke staat aan de Belgische ambassade of consulaat meedeelt.

Is mijn echtscheiding in het buitenland geldig in België?

Een echtscheiding die in het buitenland werd uitgesproken kan, wat betreft de ontbinding van het huwelijk zelf, zonder tussenkomst van een Belgische rechtbank in België worden erkend. Andere aspecten van het vonnis (bv. alimentatie, hoederecht over de kinderen en verdeling van de huwelijksgemeenschap) zullen in België pas gevolgen hebben nadat een Belgische rechter ze uitvoerbaar verklaart (d.i. "exequatur").

Aan welke voorwaarden moet mijn buitenlandse echtscheiding voldoen?

De volgende voorwaarden moeten tegelijkertijd aanwezig zijn:

• De vreemde beslissing mag niet strijdig zijn met de Belgische openbare orde;
• De rechten van de verdediging moeten geëerbiedigd zijn;
• De beslissing mag niet alleen verkregen zijn om te ontsnappen aan het door de wet aangewezen recht;
• De beslissing moet definitief geworden zijn overeenkomstig de wet van het land waar ze werd uitgesproken. Er mag dus geen hoger beroep meer mogelijk zijn en u kan dit bewijzen met een attest afgeleverd door de bevoegde overheid (meestal de griffie van de rechtbank) met vermelding van de datum waarop de beslissing definitief werd;
• De beslissing mag niet onverenigbaar zijn met een in België gewezen beslissing of een in België erkende vreemde gewezen beslissing;
• Indien dezelfde vordering voor twee rechtbanken in verschillende landen werd ingediend, kan enkel de uitspraak van de eerst gevatte rechtbank rechtsgevolgen hebben, indien deze bevoegd is;
• De bevoegdheid van de buitenlandse rechter mag niet alleen gebaseerd zijn op de aanwezigheid van de verweerder of van goederen in het vreemde land zonder dat er een rechtstreeks verband bestaat met het geschil;
• Indien het vonnis een wilsverklaring van de echtgenoot om het huwelijk te ontbinden vaststelt, moet ook de echtgenote dit recht hebben;
• De buitenlandse echtscheidingsakte akte moet gelegaliseerd zijn .

Hierbij moet nog opgemerkt worden dat het buitenlandse vonnis in België niet ten gronde mag worden herzien.

Moet mijn buitenlandse echtscheidingsakte overgeschreven worden in België?

Indien u in België gehuwd was of indien uw huwelijk in de registers van de burgerlijke stand in België werd overgeschreven, kan u de ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente vragen om een kantmelding aan te brengen op uw huwelijksakte. Meer informatie over de overschrijving van buitenlandse akten van de burgerlijke stand vindt u in de rubriek akten .


Voor meer inlichtingen over dit onderwerp kan u contact opnemen met:

- Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Dienst Burgerlijke Stand
-  Belgische ambassade of consulaat van uw hoofdverblijfplaats in het buitenland
- Uw Belgische gemeente

Wat verandert er allemaal !

Vanaf 01 september 2007 treedt de nieuwe wet op de echtscheiding in voege. Men spreekt dan niet meer van echtscheiding op grond van feiten of van feitelijke scheiding van minstens 2 jaar.

Wie wil scheiden, beschikt dan over volgende mogelijkheden :

•  hetzij een versoepelde procedure tot echtscheiding door onderlinge toestemming (EOT)

•  hetzij tot een nieuwe procedure tot echtscheiding op basis van onherstelbare ontwrichting (EOO)

Echtscheiding door onderlinge toestemming :

De echtscheiding onderlinge toestemming blijft grotendeels onveranderd.

•  De voorwaarde dat men over alles een akkoord moet hebben blijft behouden.

•  De voorwaarden qua leeftijd en duur zijn afgeschaft. De termijnvoorwaarde van minstens 2 jaar wordt herleidt naar 3 maanden. Er is eveneens geen minimumleeftijd meer nodig om de echtscheidingsprocedure aan te vatten.

Echtscheiding op basis van onherstelbare ontwrichting :

In volgende situaties kan men deze nieuwe procedure opstarten :

•  de onherstelbare ontwrichting kan worden uitgesproken op basis van gezamenlijke aanvraag door de beide echtgenoten, na meer dan zes maanden feitelijke scheiding of wanneer de aanvraag tot tweemaal toe werd gedaan.

•  Een andere situatie is deze waarbij één van de beide partners de scheiding aanvraagt na meer dan één jaar feitelijke scheiding.

•  Wanneer de rechter vaststelt dat het huwelijk onherstelbaar ontwricht is. Het bewijs van onherstelbare ontwrichting kan met alle wettelijke middelen worden geleverd. Een belangrijk bewijs kan zijn : betrapping op overspel.

Bij de nieuwe wetgeving speelt het echter geen rol meer wie schuld heeft, behalve bij het bepalen van alimentatiegelden.

Betalen van alimentatie (onderhoudsgeld te betalen van de ene partij aan de andere)

Hierna vindt U de wijzigingen vanaf 01 september 2007

•  de alimentatie zal worden betaald aan de meest behoeftige partner, en mits deze geen zware fout heeft begaan, welke aanleiding kan geven tot echtscheiding.

•  De alimentatie dekt in principe de behoeften van de partner

•  De alimentatie kan nooit hoger zijn dan 1/3 van het netto-inkomen van de echtgenoot die moet betalen.

•  De duur van de alimentatie-uitkering is in principe beperkt tot de duur van het huwelijk

•  Het recht op alimentatie stopt automatisch bij een nieuw huwelijk of een verklaring van wettelijke samenwoning van de partner die er recht op had.

•  Het bedrag van de alimentatie kan door de rechter aangepast worden als er nieuwe omstandigheden zijn (onafhankelijk van de wil van de betalende ex-echtgenoot

Mijn partner en ik zijn gescheiden. Nu wonen de kinderen bij mij, maar hij is het daar niet mee eens en is een site (of een Hyve of een weblog) begonnen waarin hij zijn ongenoegen daarover spuit. Dat is tot daaraan toe, maar hij heeft er nu ook foto's van de kinderen bij gezet. Dat wil ik niet, zeker niet nu hij er allemaal rare teksten over hen bijzet. Kan ik daar als ouder iets tegen doen?

Internet-jurist Arnoud Engelfriet antwoordt:

Persoonlijke gegevens over een minderjarige, inclusief hun naam en portretfoto's, mag je alleen publiceren met toestemming van de ouders. Ja, ook als je zelf de minderjarige bent. En ja, al die kinderprofielen op Hyves, Habbo en elders schenden de privacywet . Maar dat terzijde.

Het probleem is hier dat de twee ouders nu verschillende opvattingen hebben: de ene ouder vindt het prima dat het kind met naam en gezicht op internet te zien is, en de andere wil het niet hebben. Als de publicerende ouder geen ouderlijke macht meer over het kind heeft, dan is het duidelijk dat deze fout zit als hij (zij) tegen de wil van de ouder-verzorger ingaat.

Het komt ook voor dat beide ouders formeel nog de gezamenlijke macht hebben over de kinderen. Dan is het vrees ik niet goed geregeld wat er moet gebeuren als de ene ouder toestemming geeft voor een publicatie en de andere deze weigert . De Wet Bescherming Persoonsgegevens houdt hier geen rekening mee, en ik kon ook niets vinden over deze problematiek in de jurisprudentie.

Op grond van het portretrecht zou je als verzorger wel iets moeten kunnen doen aan de foto's: het privacybelang van het kind is evident, en er is weinig tot geen rechtvaardiging te bedenken waarom je bij zo'n protestsite een foto van je kind moet laten zien. Die foto's of films zijn dus wel weg te krijgen. Maar de naam en leeftijd en dergelijke? Dat wordt heel erg moeilijk vrees ik.

Bron: Iusmentis.com (Arnoud Engelfriet)

Home pagina Steunpunt Blijvend Ouderschap